|
وقتی که مسیحی شدم شخصی
به من کتاب مقدسی هدیه داد و روی جلد کتاب مقدس نوشته بود ُ خبر خوش
برای انسان مدرنُ و وقتی شروع به خواندن آن کردم به متی 5: 20 رسیدم :
این را نیز بگویم که شما از علما و پیشوایان دین یهود بهتر نشوید؛ محال
است بتوانید وارد ملکوت آسمان شوید
نمی دانستم منظور این
آیه چه بود. این بار اولم بود که کتاب مقدس را مطالعه می کردم. و وقتی
این جمله را خواندم که باید عدالت ما از فریسیان بیشتر باشد؛ با خودم
فکر کردم که این غیر ممکن است. در آن زمان از زندگی ام نمی دانستم که
بین عدالت من و عدالت خدا فرق بسیار زیادی وجود دارد. به بیان دیگر بین
عدالت الهی و عدالت شخصی فرقی وجود دارد.
وقتی مسیح این جمله را
به شاگردان خود گفت مطمعنم که گفته او مثل یک بمب تکرید. ولی چه کسی
قادر است به آن عدالتی که خدا از ما انتظار دارد برسد. فریسیان و یا
همان علما و پیشوایان اشخاصی بودند که خود را از دنیا به طریقی جدا
کرده بودند و نه تنها احکام خدا را انجام می دادند بلکه سعی داشتند که
با آداب و رسومی که از احکام خدا اقتباس کرده بودندبه آن بیافزایند.
وبه قول معروف مو را از ماست می کشیدند.
مسیح در میان این قوم با
این زمینه و طرز فکر و آداب و رسوم آمد ؛ اما نه بعنوان یک پیشوای دینی
. در آن زمان وقتی یک معلم دینی نظری می داد؛ می گفت همانطور که فلان
ربای یا پیشوای دینی فرمود..... بنابراین.....سخن خود را ادامه می داد.
اما عیسی از این افراد نقل قول نکرد. او از یک قدرت و پیشوای مذهبی نقل
قول نکرد چون خود طبق کلام خدا صاحب قدرت بود. او خدا بود که جسم
انسان ظاهر شده بود.
جالب اینجاست که عیسی
بارها متهم بود که احکام شریعت را شکسته بود؛ مخصوصا اینکه روز سبت را
نگاه نمی داشت. درواقع حقیقت این است که عیسی تنها شخصی بود که احکام
شریعت را به طور کامل و بدون نقص نگاه داشت. او هرگز آن هماهنگیی را که
با پدر خود داشت از بین نبرد اما پیشوایان دینی او را محکوم به شکستن
قوانین و احکام شریعت کردند. زیرا ایشان احکام خدا را با احکام و رسوم
خود تغییر داده بودند. عیسی در متی 5: 17 فرمود: گمان مبرید که آمده ام
تا تورات موسی و نوشته های سایر انبیا را منسوخ کنم. من آمده ان تا
آنها را تکمیل نمایم و به انجام رسانم.
او این احکام را زندگی
کرد و دقیقا به مرحله اجرا درآورد. درواقع عیسی عدالت ساخته و خلق شده
بدست انسان را رسوا کرد. عدالت انسانی لباسی مبدل است که ما بر خود می
پوشیم. مذهبی که ایشان به اجرا در می آوردند ؛ مراسمی مرده ای بود و نه
یک رابطه زنده با خدا. و این نه تنها آنها را فروتن نکرده بود بله
بسیار مغرور و خودپسند شده بودند. به همین خاطر نه تنها او به
گناهکاران بسیار رک سخن می گفت بلکه فریسیان و پیشوایان دینی سخنان
مسیح را بی پرده شنیدند. او هرگز آنها را تعیید نکرد.آنها هرگز انگیزه
های خود را زیر سوال نمی بردند بلکه تنها طالب جلال از انسان بودند.
کلام خدا در ارمیا 17:
10 می فرماید : تنها من که خداوند هستم می دانم در دل انسان چه می
گذرد! تنها من از درون دل انسان آگاهم و انگیزه های او را می دانم و هر
کس را مطابق اعمالش جزا می دهم.
خدا امروز هم دنبال
قلبهای ماست . به جای تلاش و کوششهای انسانی که به عدالت شخصی و انسانی
و ساخته شده با اعمال خود بیافزاییم باید این حقیقت را درک کنیم که
گناهکاریم و از خدا جدا شده ایم. خدا اینقدر جهان را محبت نمود که پسر
یگانه خود را داد تا با مرگ خود بر روی صلیب این عدالت حقیقی و الهی را
برای ما تهیه نماید. این عدالتی است که ما را بهتر از فریسیان و
پیشوایان دینی میسازد؛ نه بخاطر تلاش و کوشش انسانی بلکه بخاطر آن چیزی
که او برای ما انجام داد.
|
