در کتابمقدس ، کتاب ایوب باب  1 آیه 13 به بعد چنین می خوانیم : که یک روز وقتی پسران و دختران ایوب در خانه پسر بزرگشان مهمان بودند، قاصدی پیش ایوب آمد و به او گفت : گاوهایت شخم می زدند و ماده الاغهایت کنار آنها می چریدند که ناگهان صابیها به ما حمله کرده ، حیوانات را بردند و تمام کارگران تو را کشتند، تنها من جان سالم به در بردم و آمدم تا به تو خبر بدهم.

سخنان این مرد هنوز پایان نیافته بود که قاصد دیگری از راه رسیده گفت : آتش خدا از آسمان نازل شده، تمام گوسفندان و همه چوپانانت را سوزاند و تنها من جان سالم به در برده و آمده ام تا به تو خبر بدهم . پیش از آنکه حرفهای وی تمام شود قاصدی دیگر وارد شده گفت : کلدانیها در سه دسته به ما حمله کردند و آمده ام تا به تو خبر بدهم . سخنان آن قاصد تمام نشده بود که قاصد دیگری از راه رسیده گفت ، پسران و دخترانت در خانه برادر بزرگشان مهمان بودند، که ناگهان باد شدیدی از طرف بیابان ورزیده ، خانه را بر سر ایشان خراب کرد و همه زیر آوار جان سپردند و تنها من جان سالم به در بردم و آمده ام تا این خبر را به تو برسانم .

آنگاه ایوب برخواسته ، از شدت غم لباس خود را پاره کرد و سپس موی سر خود را تراشید و در حضور خدا به خاک افتاده گفت : از شکم مادر برهنه بدنیا آمدم و برهنه هم از این دنیا خواهم رفت ، خداوند داد و خداوند گرفت ، نام خداوند متبارک باد.

آیا تا بحال متوجه این موضوع شده اید که شیطان سعی بر کنترل زندگی شما دارد و هر کاری را میکند تا شما را از صبر کردن باز دارد؟ برای همین هم کلام خدا در یعقوب 4:1 می فرماید: پس بگذارید صبرتان فزونی یابد و نکوشید از زیر بار مشکلات شانه خالی کنید، زیرا وقتی صبرتان به حد کمال رسید، افرادی کامل و بالغ خواهید شد و به هیچ چیز نیاز نخواهید داشت.  

آیا دقیقا" به این آیات گوش دادید؟ کسی را که به هیچ چیز نیازی نداشته باشد آیا می توان وسوسه کرد تا در آرزوی بدست آوردن چیزی باشد و یا با بی صبری در پی هوا و حوس باشد؟ پس در واقع به جایی می رسیم که دشمن دیگر نمی تواند زندگی ما را کنترل کند. ولی البته که صبر کردن در جای خود کاری بسیار مشکل است ، می گویند شخصی دعا می کرد تا خداوند به او صبر عطا کند و چنین می گفت : خداوندا خواهش می کنم به من صبر بده ولی آنرا همین الان بده . این شخص حتی برای گرفتن صبر هم ، صبر نداشت .  

چون داشتن صبر و تحمل عطایی نیست که یکدفعه خداوند در عرض یک شب به کسی بدهد بلکه عملی است رشد کننده و لازمه آن عبور از مسیرهای پر فراز و نشیب زندگی و تحمل سختیهاست ، باید منتطر جواب خداوند نشست تا این میوه زیبای روح خدا در ما رشد کرده و به کمال خود برسد. باید در نظر داشته باشیم که مشکلات برای این به زندگی ما نمی آیند که باعث آزار و اذیت ما بشوند بلکه تا باعث رشد ما گردند. مثلا" یک کایت سیار را مجسم کنید، اشخاصی که با کایت پرواز می کنند و در آسمان لذت می برند اول از همه باید در یک مسیری بر روی زمین بدوند تا بعد به پرواز در بیایند و نکته مهم دیگر این است که هیچ کایتی بدون وجود باد قادر به نخواهد بود و این را هر کایت سواری می داند. ولی این را هم در نظر بگیرید که کایت هرگز در مسیر و سمت وزش باد بلند نمی شود بلکه بر خلاف آن . همانطور هم مشکلات در زندگی ما عمل می کنند، یکی مسیحی هرگز نمی تواند به بلوغ و رشد روحانی و به آن مرحله از صبر برسد، مگر در برخورد با مشکلات و در مقابله با آنها.

پس اگر به اطراف خود و به فشارها و سختیهایی که به ما وارد می شوند با دید و چشمان خدا نگاه کنیم تمام نظر و احساس ما نسبت به مردمی که تا امروز فکر می کردیم دائما" صبر ما را به سر می آورند و نسبت به تمام چیزهای دیگر اطرافمان ، عوض می شود. چون در می یابیم که خدا اجازه می دهد که تمام اینها در زندگی ما اتفاق بیفتند تا صبرمان زیاد بشود و به بلوغ روحانی برسیم.

پس اگر امروز در اطاق انتظار خدا نشسته اید، اندکی تحمل کنید و به ماجرا با دیدی دیگری بنگرید.