راستی میدانید که وقت خود را چگونه صرف میکنید؟

مطالعات نشان داده که بطور متعادل یک شخص هفتاد سال حدود بیست و چهار سال از زندگیش را در خواب میگذراند، چهارده سال کار میکند، هشت سال وقت خود را صرف سرگرمیهای مختلف مثل: مسافرت، دید و بازدید، سرزدن به اماکن مختلف، وغیره میکند، شش سال را صرف خوردن غذا میکند، پنج سال را در رفت و آمد در ترافیک میگذراند، چهار سال مشغول صحبت بوده، سه سال به تحصیلات پرداخته و دو سال وقت خود را صرف بدست آوردن تخصص در رشته خاص میکند، و چهار سال بقیه را صرف کارهای مختلف و متفرقه می کند. که از این کارهای متفرقه ای که در ضرف این مدت چهار سال کرده فقط 45 دقیقه از آن را در هفته صرف رفتن به کلیسا در روزهای یکشنبه کرده و پنج دقیقه از آنرا برای دعای روزانه اختصاص داده. که کل آنها حدود 5 ماه از کل زندگی 70 ساله او را در بر میگیرد.

این است از هدیه ما و اینست وقتی که ما به خدا اختصاص میدهیم، در جاییکه تمام هفتاد سال زندگی خود را از موهبت او دریافت میکنیم.

حالا اگر حتی فرض را براین بگیریم که این شخص وفادارانه هریکشنبه به کلیسا رفته و حتی اگر هفته ای سه بار و هربار یک ساعت هم برای رفتن به کلیسا وقت صرف کند، فقط 9 ماه از هفتاد سال را در بر میگیرد.

شما مینوانید این حساب را با زندگی خودتان بکنید و ببینید که چطور زندگی خود را میگذرانید. مسئله بسیار مهمی است که بدانیم چقدر از وقت ما صرف اموری میشود که به خداوند مربوط میشود، در اینجا وقتی به کلام عیسی مسیح خداوند نگاه میکنیم میبینیم که چقدر زیبا اهمیت این مسئله را برای ما آشکار میکند، او میفرماید: برای شما چه فایده ای دارد اگر تمام این دنیا را داشته باشید ولی زندگی جاوید را ازدست بدهید، آیا چیزی پیدا میشود که قدر و قیمتش از زندگی جاوید بیشتر باشد؟

پیشنهاد کلام خدا به ما اینست تا هر روز وقتی را تعیین کنیم تا در آن به دعا بپردازیم، و با خداوند این وقت را بگذرانیم، سعی کنیم تا خودمان را طوری تربیت کنیم که این وقت را هر طور شده نگه داریم.

واقعیت این است که اکثر ما خیلی دوست داریم که وقتی موضوع صحبت از شخصیتمان میشود به دیگران بگوییم که چقدر ما افراد وقت شناسی هستیم و همیشه سرقرارهایمان به موقع حاضر میشویم، وچقدر دوست داریم این نکته و شخصیتی خود را به رخ دیگران کشیده به آنها بگوییم که ما افرادی منظم و مرتب هستیم.

همینطور دوست داریم وقتی با کسی قراری میگذاریم آن شخص درست سر ساعت تعیین شده در محل مقرر حاضر شود. اما جالب اینجاست که همین ما چقدرراحت وقت و قرارهای دیگری برای خود گذاشته ایم.

فکر میکنید با تمام تعاریفی که از شخصیت خود میکنیم، خدا در مورد ما چه فکری میکند و چه احساسی نسبت به تمام بد قولیها ما دارد؟

شاید عده ای در دفاع از خود بگویند، که من آنقدر مشغول هستم و مسئولیتهای ریز و درشت چنان بر سرم ریخته که نمی توانم در این مورد خوش قول باشم، اجازه بدهید که بگویم، این غیر موجه ترین دلیل ممکنه و یا در واقع عذر بدتر از گناه است.

زیرا طریقه ای که شما در واقع وقت خود را در زندگی میگذرانید نشانگر این موضوع است که چه چیزی واقعا برایتان اهمیت دارد.

اگر دعا نمکنید به این علت نیست که وقت ندارید، بلکه به این دلیل است که یا هنوز اهمیت دعا را درک نکرده اید و یا اینکه فکر می کنید که به کمک خدا احتیاجی ندارید.

روزی مارتین لوتر رهبر نهضت پروتستان گفت: که من امروز کارهای فوق العاده زیادی دارم که باید آنها را انجام دهم، و میدانم که امکان ندارد که بتوانم به همه آنها رسیدگی نمایم مگر اینکه اول سه ساعت را در دعا بگذرانم.

دوست عزیز تقاضای من از شما اینست که وقتی را معین کنید و برنامه خود را طوری تنظیم نمایید که قرار خود را با خدی قادر مطلق نگه دارید.

دعا طریقه صحبت کردن با خدا و همینطور یادگیریه شنید صدای اوست، و درک فهمیدن اراده خدا و اینکه بدانیم خداوند در زندگیمان از ما چه میخواهد میباشد.

عیسی مسیح میفرماید: دعا کنید و از خدا بخواهید که مغلوب وسوسه ها نشوید.