|
مسیح
هستید" ( اول تسالونیکان 5: 18) آیا می دانیم که چرا باید همیشه
شکرگزار خدا باشیم؟
بارها از کسانیکه خود را مسیحی میدانند،
شنیده ایم : من هر چه از خدا خواستم به من داده است. ولی کمتر دیده می
شود که این دوستان عبارت " شکر خدا را " بر زبان بیاورند و یا با طرز
زندگی خود مفهموم آنرا منعکس سازند! بنابراین بنظر می رسد منظور آنان
از این گفته این باشد که چون به مسیح ایمان آورده اند در نام او تعمید
گرفته اند، به کلیسا میروند و با هدایای خود از آن پشتیبانی می کنند،
خدا در عوض آنچه را که از او خواسته اند به آنان بخشیده است. متاسفانه
این طرز تفکر در پیروان مذاهب دنیوی رواج بیشتری دارد. چه اشتباه بزرگ
و گناه عظیم است که بر خوبی خود، قابلیتهای خود، شغل و مقام خود،
احساسهای خود و احساسات خود تکیه کنیم تا اینکه خدا توجه اش جلب شود
در متی 5: 45 عیسی میفرماید : او (خدا)
آفتاب خود را بر همه میتاباند، چه بر خوبان، جه بر بدان و در همچنین در
متی 6: 25 میفرماید: " برای خوراک و پوشاک غصه نخورید. برای همین زندگی
و بدنی که دارید شاد باشید" در همین باب در آیات سی و یک تا سی و سه
میفرماید: پس غصه خوراک و پوشاک را نخورید. چون بی ایمانان درباره این
چیزها دائمأ فکر میکنند و سخن می گویند. شکا با ایشان فرق دارید. پدر
آسمانی شما کاملأ میداند شما به چه نیاز دارید. اگر شما قبل از هر چیز،
به ملکوت و عدالت خدا ببندید، او همه این نیازهای شما را برآورده خواهد
ساخت. کلام خدا (اول قرنتیان4: 7) به هر یک ار ما چنین هشدار می دهد.
چه چیز داری که نیافته ای
در ادیبات فارسی هم در شعر " موسی و
شبان" آمده که شبان: لنگ لنگان قدمی برمیداشت هر قدم دانه شکری
میکاشات. چرا؟ زیرا که او سرد و گرم زندگی را چشیده بود لابد از این و
آن شنیده بود که خداوند فرموده است: " همه حیواناتی که در جنگل و کوه
هستند از آن منند. همه پرندگانی که بر کوه ها پرواز می کنند و تمام
حیواناتی که در صحرا می چرند، به من تعلق داردند...جهان و هر چه در آن
است از آن من است...قربانی واقعی که باید تقدیم کنید این است که خدای
خویش را شکر نمائید ( مزمور 50) پس بیائید به یاری عیسی، و با بیان
عظمت نام او، شکرگزاری خود را همچون قربانی به خدا تقدیم نمائیم
|
