|
حرف میکشد، لیکن روح
زنده میکند (دوم قرنتیان 3: 6)
سوال میشود: چرا خداوند
هدیه قائن را که محصول دسترنج او قبول نکرد، ولی هدیه هابیل که قربانی
برای ریختن خون بود قبول کرد؟ پاسخ: روزی که آدم و حوا کردند، برای
پوشاندن گناهانشان، خود را با برگهای انجیرپوشانیدند. ولی میخوانیم که:
" خداوند خدا رختنها از پوست بساخت و آنان را پوشانید" (پیدایش 3: 21)
. معلوم است که برای انجام این کار، خون ریخته شد که سایه ای بود از
خون مسیح که بعدها بر صلیب ریخته میشد و از اینجا درس شروع شد که، گناه
را تنها ریختن خون میپوشاند. هابیل درس را یاد گرفته بود و قربانی گناه
خود را تقدیم کرد. ولی قائن به درس اهمیت نداد و بعلت غرورش خواست به
اعمالش فخر کند و بهترین محصولش را عرضه نماید که آن به درد خوردن
میخورد، که به درد پاکی از گناه! زیرا، چیزی نبود که خدا از او
میخواست، بلکه گناه، " غرور زندگانی" بود که گناهان بسیاری از آن
سرچشمه میگیرند (اول یوحنا2: 16) در عهد عتیق می بینیم که خدا مرتبأ
اهمیت قربانی کردن را به انسان گوشزد میکند، و آنرا به عنوان سایه ای
از قربانی شدن عیسی مسیح برای پاکی از گناهان (که بارها پیشگویی شده
بود که در آتیه انجام خواهد شد)، بکار میبرد.
میدانیم که خدا شریعت
خود را بوسیله موسی به ما داد، و بعد بوسیله انبیاء تا زمان مسیح، بجا
آوردن آنرا مرتبا تکرار میکرد، ولی هیچکس قادر نبود آنرا بطور کامل
انجام دهد. زیرا انسان کامل نیست اما شریعت خدا مثل خود او کامل است.
اینست که در کتاب مقدس میخوانیم: " همه گناه کرده اند و از جلال خدا
کوتاه میآیند" (رومیان 3: 23) و در نتیجه همه زیر خشم و غضب خدا باقی
میمانند. در اینجا، جای بسیار شکرگزاری است که هرچند ما به جلال او
نمیرسیم ولی رحمت او که " تا ابدالاباد"، به ما می رسد و ما را از این
تنگنا خلاصی میبخشد. چگونه؟ او در عظمت بی پایان خود دست پر قدرت خود
را بوسیله عیسی مسیح به سوی ما دراز کرد و راه دیگر به ما نشان داد.
بله:
خدای بخشنده و مهربان،
یکتا فرزند روحانی خود، یعنی عیسی مسیح را به این دنیا فرستاد تا با
فدا کردن جان خود بر صلیب مجازات گناهان ما را متحمل شود و خشم غضب خدا
را از ما برگرداند. میدانیم که در جان مسیح که از خدا بود، حیات ابدی
وجود داشت. در تورات، خدا در اینباره میفرماید:
" جان جسد در خون است و
من آنرا بر مذبح بشما داده ام تا برای جانهای شما کفاره کند زیرا خون
است که برای جان کفاره میکند (لاویان 17: 11) خدا این کار را " از بنای
عالم" انجام داد( مکاشفه13: 8) " لیکن چون زمان به کمال رسید خدا پسر
خود را فرستاد" (غلاطیان4:4) تا خونش بر صلیب(مذبح) ریخته شود و این
خون یعنی : "خون پسر او عیسی ما را از هرگناه پاک میسازد" (اول یوحنا1:
7) .
درنتیجه کسانی که با این
فداکاری مسیح با تمام جان و دل ایمان میآورند، از گناهانشان نجات پیدا
میکنند و مالک حیات ابدی یا زندگی جاویدان که او برای عطا کردن آن به
این دنیا آمده بود میشوند.
کتاب مقدس در این باره
چنین شهادت میدهد: "توجه کنید! در این عیسی برای گناهان شما امید آمرزش
هست. هرکه به او ایمان آورد، از قید تمام گناهانش آزاد خواهد شد و خدا
او را خوب و شایسته به حساب خواهد آورد، و این کاری است که شریعت یهود
هرگز نمی تواند برای ما انجام دهد" (اعمال رسولان 13: 39) در جای دیگر
میخوانیم : " زیرا هیچ بشری برای بجا آوردن اعمال شریعت، درنظر خدا
پارسا(بیگناه) شمرده نمیشود، بلکه شریعت تنها گناه را به ما میشناساند"
(رومیان3: 20)
حال که دانستیم، پاکی از
گناه تنها و فقط تنها بوسیله ریختن خون مسیح بر صلیب میسر شده است،
هیچکس نمیتواند با تیکه بر خود و اعمال نیک خود فخر کند که گویا کاری
برای پاکی از گناه خود انجام دهد. در مورد پاک شدن از گناه، در اول
کتاب مقدس میبینیم که خدای عادل مطلق جریمه گناه انسان را مرگ و آنهم
مرگ ابدی تعیین فرموده است. (پیدایش2: 17) از طرف دیگر میدانیم که خدا
" محبت است" (اول یوحنا4: 16) او ما را دوست دارد و برای ما مرگ ابدی
را نمی خواهد بلکه حیات جاودانی راو در مورد این حیات، مسیح میفرماید:
"حیات جاودانی این است که تو را ای خدای واحد حقیقی و عیسی مسیح را که
فرستادی بشناسند" (سوحنا17: 3) باز هم در کتاب مقدس دراینباره
میخوانیم: "حسات ظاهر شد، ما آن را دیده ایم و برا آن شهادت میدهیم. ما
حیات جاویدان را به شما اعلام میکنم، که با پدر بود و برا ما ظاهر شد"
(اول یوحنا1: 2) چرا؟ برای اینکه:
خدا از عدل خود، نمی
تواند گناه را نادیده بگیرد و از محبت خود هم، نمی خواهد ما جریمه
هولناک آن را که همان مرگ ابدی و یا هلاکت و مرگ ابدی است بپردازیم.
بعلاوه او که از ما میخواهد قانون شکنی نکنیک، خود هم قانون شکنی
نمیکند. طبق قانون، انسان باید جریمه انسان را بدهد. این بود که او در
جسم انسان در این دنیا ظاهر شد و با رفتن بر بالای صلیب با میل خود،
خود را که " در او حیات بود" (یوحنا1: 4) در راه ما فدا ساخت، " تا با
ایمان، در نام او حیات داشته باشیم" (یوحنا20: 31)
|
