|
در انیجیل می خوانیم ً
چون بسیاری از فریسیان و صدوقیان را دید که بجهته تعمید وی میایند
بدیشان گفت ای افعی زادگان که شما را اعلام کرد که از غضب آینده
بگریزید؛ اکنون ثمره شایسته توبه بیاورید ً متی 3: 8و7
این
فریسیان و صدوقیان بظاهر مذهبی و از خود راضی و در باطن از خدا بی خبر
که همانند مار هوشیار و مکار بودند ( پیدایش 3: 1-5) می خواستند بدون
اینکه ثمره حقیقی توبه که از جانب خداست در زندگی آنان دیده شود؛ با
انجام تشریفات ظاهری تعمید از غضب خدا بگریزند و با اصطلاح خود را نجات
دهند غافل ازاینکه کتابمقدس میآموزد که انسان قادر به نجات خود نیست
چون ذات گناه آلود دارد ( پیدایش6: 5) و طبق رومیان 6: 23 الف و(
افسسیان 2: 5) و (کولسیان 2: 13) از لحاظ روحانی مرده و در تاریکی محض
بسر می برد. ولی خدا که فرزندان خود را در مسیح قبل از آفرینش عالم
برگزیده است ( یوحنا6: 37) تا با چشم ایمان گناهان خود را با مسیح
برصلیب میخکوب شده پندارند (کولسیان2: 14) و با ایمان در مرگ و قیامتش
متحد گشته از مرگ روحانی نجات یابند و در زندگی جدید و جاودان تا ابد
با او بسربرند. بنابراین چه عالی است این حقیقت تابناک که کتاب مقدس در
یونس نبی 2: 9 میفرماید : نجات از آن خداوند است
آری
حقیقت جز این نیست زیرا کسی که بوسیله خواندن و یا شنیدن کتابمقدس باین
حقیقت بارز الهی پی برد که گناهکار است و احتیاج به نجات دهنده دارد از
طرف خدا دگرگون میگردد ایمان میاورد (رومیان 10: 17) و به خدا پناه می
برد و با اعتراف به گناهان خود طلب آمرزش مینماید و خدا نه تنها او را
توبه و آمرزش می دهد بلکه روح خود را در او ساکن میگرداند ( اعمال
رسولان 5: 31-32) و زندگی جاودان به او ارزانی میدارد. بلی هم اکنون
کاملا آشکار میشود که کوشش و تلاش انسان برای نجات و بدست آوردن زندگی
جاودانی بیهوده است و تنها محض فیض و رحمت خداوند است که او نجات میابد
و مالک حیات جاودان میشود و شروع به زیستن برای جلال نام خداوند
مینماید ( افسسیان 2: 8-10) حال که این حقیقت تابناک و این سر عظیم
الهی که نجات ما از جانب خداوند است کاملا بر ما واضح و آشکار شد؛ وقتی
که بعد از گذراندن مدتی در حضور خدا با اعتراف و پشیمانی از گناهان و
طلب آمرزش از او اخلاقا احساس ذهنی تازه ؛ دگرگونی در رفتار و گفتار
خود و خاطر جمعی از نجات نمودیم؛ یقین حاصل می کنیم که خدا ما را
برگزیده و ایمان و توبه و حیات جاودانی بخشیده است. آنوقت از شادی و
خوشی در پوست خود نمی گنجیم و بشکرانه این موهبت عظیم و بقدرت روح او
که در ما بودیعه گذارده شده است ( افسسیان 1: 13) روزانه کوشش مینماییم
طبق کلام او زندگی کرده او را خشنود ساخته نامش را برافرازیم زیرا هم
اکنون بر ما یقین است که نه تنها ُ در او زندگی؛ حرکت و وجود داریمُ
(اعمال رسولان17: 28) بلکه خود او نجات ما گردیده است ( اشعیا12: 20)
بنابراین حال که نجات ابدی را داریم چقدر بیشتر شایسته است تا باب 15
خروج را در دعا به خدا بسراییم و در روح و راستی او را پرستش نمايیم
و حمد و سپاس خوانیم
فیض
خداوند همیشه با شما باد
|
